Shumë të rinj përballen me të njëjtin paradoks: Për të fituar eksperiencë duhet të punojnë, por për të punuar u kërkohet eksperiencë. Kjo situatë bëhet edhe më e çuditshme kur një kompani kërkon përvojë të mëparshme për një praktikë pune, e cila në thelb është krijuar pikërisht për të mësuar.
A është kjo e drejtë? Përgjigjja nuk është gjithmonë bardh e zi.
Çfarë është praktikë pune?
Praktika është hapi i parë drejt tregut të punës. Ajo u jep studentëve dhe të sapodiplomuarve mundësinë të mësojnë proceset reale të punës, të zhvillojnë aftësi profesionale dhe të kuptojnë më mirë profesionin që kanë zgjedhur.
Në teori, një praktikant nuk duhet të jetë ekspert. Ai duhet të jetë një person me dëshirë për të mësuar.
Pse disa kompani kërkojnë eksperiencë?
Shpesh arsyeja nuk është se kërkojnë vite pune, por që kandidati të ketë:
-Praktika ose projekte të mëparshme.
-Angazhim në organizata studentore ose aktivitete vullnetare.
-Njohuri bazë të programeve apo mjeteve të punës.
-Portofol ose projekte personale.
Pra, kur në njoftim shkruhet “eksperiencë”, shumë herë nënkuptohet se kandidati ka pasur një kontakt të mëparshëm me fushën, jo domosdoshmërisht një vend pune me kohë të plotë.
Kur kërkesa bëhet e padrejtë?
Problemi lind kur një praktikë kërkon:
-2–3 vite eksperiencë pune.
-Njohuri të avancuara në çdo aspekt të profesionit.
-Përgjegjësi të një punonjësi të plotë, por me status praktikanti.
Në këto raste, praktika humbet qëllimin e saj. Në vend që të krijojë profesionistë të rinj, ajo përjashton pikërisht ata që kanë më shumë nevojë për mundësi.
Çfarë duhet të bëjnë kandidatët?
-Mos e anashkaloni një praktikë vetëm sepse përmendet fjala “eksperiencë”.
-Nëse plotësoni pjesën më të madhe të kërkesave dhe keni motivim për të mësuar, aplikoni gjithsesi. Shumë punëdhënës vlerësojnë më shumë potencialin, seriozitetin dhe dëshirën për zhvillim sesa një CV të mbushur me vite pune.
Në aplikim, tregoni:
-Projektet që keni realizuar gjatë studimeve.
-Kurse ose certifikime relevante.
-Punë vullnetare.
-Aftësi praktike dhe rezultate konkrete.
Këto janë shpesh po aq të vlefshme sa eksperienca tradicionale.
Çfarë fitojnë kompanitë që investojnë te fillestarët?
Kompanitë që u japin mundësi kandidatëve pa eksperiencë shpesh ndërtojnë ekipe më të qëndrueshme. Një praktikant që trajnohet mirë mund të kthehet në një punonjës besnik, i cili njeh kulturën e kompanisë dhe rritet bashkë me të.
Në afatgjatë, investimi te talentet e rinj është shumë më i vlefshëm sesa kërkimi i një kandidati “perfekt” për çdo pozicion.
Praktika nuk duhet të jetë një test për ekspertët, por një mundësi për ata që duan të bëjnë hapat e parë në karrierë. Eksperienca është një avantazh, por nuk duhet të jetë një pengesë për të hyrë në tregun e punës.
Punëdhënësit që i japin hapësirë potencialit krijojnë profesionistët e së nesërmes, ndërsa kandidatët nuk duhet të heqin dorë nga aplikimi vetëm sepse nuk i plotësojnë 100% të kërkesave.
“Çdo profesionist ka qenë dikur fillestar. Dikush thjesht i dha mundësinë e parë.”
(Unaza Online)